• Date Added: is in the last 10 minutes
• Run shell script: embedded script
• Send Growl notification: with pattern “File(s) has been successfully uploaded.”

โค้ดสำหรับใช้อัพโหลดเป็นแค่ shell script ง่ายๆ เรียกหา curl แค่นั้น หน้าตาแบบนี้

#!/bin/bash
for file in "$@"; do
    curl -u user:pass -T "$file" http://temp.hitoridake.com/
    mv "$file" ~/.Trash/
done

ก่อนหน้านี้เกือบเสียเวลานั่งเขียนโค้ดเล็กๆ สำหรับอัพโหลดลง WebDAV เอาเองเสียแล้ว เพิ่งได้รู้ทีหลังว่าจริงๆ มันแค่ สั่ง curl -T file URL เอาก็ได้ พอเสร็จแล้วก็ลากไดเรคทอรี่เปล่าๆ ที่สร้างไปยัง Dock เวลาต้องการจะอัพโหลดไฟล์ไหนก็แค่โยนไฟล์ลงไดเรคทอรี่นั้นใน Dock ก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

การติดตั้งบนลินุกซ์น่าจะเป็นไปได้ง่ายๆ เพียงแค่ลงแพคเกจ transmission-daemon (หรือ transmission-cli ใน Debian-based distro) แต่สำหรับในกรณีของ FreeBSD นั้น ตัวเว็บมันถูกแยกออกไปเป็นแพคเกจ transmission-web อีกต่อ ดังนั้นจึงต้องลงด้วยกันสองแพคเกจ

1. /usr/ports/net-p2p/transmission-daemon
2. /usr/ports/www/transmission-web

หลังจากลงเสร็จเรียบร้อย เนื่องจากว่า transmission-daemon นั้นไม่แถม init-script มาให้ จึงจำเป็นต้องเขียนเอง โชคดีที่บน FreeBSD นั้น การเขียน init-script ให้เป็นไปตามต้องการนั้นง่ายมาก ที่ผมเขียนไว้มีหน้าตาแบบนี้ (โยนลง /usr/local/etc/rc.d/transmission)

#!/bin/sh
#
# PROVIDE: transmission
# REQUIRE: DAEMON
#
# Add the following lines to /etc/rc.conf to run transmission:
#
#transmission_enable="YES"
 
. /etc/rc.subr
 
name="transmission"
rcvar=${name}_enable
 
load_rc_config ${name}
 
: ${transmission_enable="NO"}
: ${transmission_user="nobody"}
: ${transmission_args=""}
 
command=/usr/local/bin/transmission-daemon
command_args="-g /usr/local/etc/transmission $transmission_args"
 
run_rc_command "$1"

หลังจากนั้นก็ไป enable transmission ใน /etc/rc.conf ด้วยการเพิ่มบรรทัด transmission_enable="YES" พร้อมปรับแต่ง arguments อีกเล็กน้อยผ่านทาง transmission_args สำหรับ arguments ที่ใช้ได้ทั้งหมดก็เปิด man transmission-daemon เอา

อ้อ ก่อนหน้านั้นต้องทำการสร้างไดเรคทอรี่ /usr/local/etc/transmission ก่อนด้วย เอาไว้เก็บพวกข้อมูลเช่นพวกไฟล์ torrent ต่างๆ (น่าจะมีที่เก็บที่ดีกว่านี้นะ เช่นใน var?) แล้วก็เริ่มโหลดได้อย่างสบายใจ

ปัญหานี้ดูสาเหตุได้จากการบังคับเปิด mplayer ด้วย -vo macosx:shared_buffer ในกรณีที่เจอ มันเกิดจากค่า shmall ที่ใช้สำหรับจำกัดขนาดของ shared-memory ที่จะถูก allocate เซ็ทไว้ต่ำไป ที่ 1024 bytes ทางแก้ไขก็ง่ายมาก สั่ง sysctl -w kern.sysv.shmall=4096 เป็นอันเสร็จสิ้น

ถ้าหากอยากให้ค่านี้อยู่ถาวรใน Leopard ก็ทำการเพิ่ม /etc/sysctl.conf ไปว่า

kern.sysv.shmall=4096

เท่านี้ก็หมดปัญหาเรื่องเปิดวีดีโอไม่ได้ไปเปราะหนึ่ง ของแถมอีกอันหนึ่งที่เพิ่งเจอสดๆ ร้อนๆ เลยก็คือ MPlayer OSX Extended ที่เป็น fork ของ MPlayer OSX อีกที เพิ่มฟีเจอร์และปรับปรุงอินเตอร์เฟส แถมด้วย build ของ MPlayer ที่ใหม่และครบพอสมควร

ว่างๆ อยากจะเรียน Objective-C กับ Cocoa มั่ง อยากจะเอา X-Chat Aqua มาทำต่อเอง

ย้อนความกันก่อนว่าร้านค้าแห่งนี้ มีระบบหนึ่งที่ให้คุณโอนเงินจากธนาคาร (หรือหักจากบัตรเครดิต) ไปเก็บไว้ใน account เพื่อใช้ซื้อของต่อๆ ไป จะได้ไม่ต้องมาลำบากในการโอนเงินบ่อยๆ ซึ่งนั่นก็ดูเป็นเรื่องที่อำนวยความสะดวกสำหรับผู้ที่ไม่มีบัตรเครดิตได้ดี

ปัญหามันอยู่ที่ว่า ร้านค้าแห่งนี้ไม่มีการป้องกันความปลอดภัยของบัญชีสมาชิกผู้ใช้ที่ยินดีจะฝากเงินจำนวนนั้นไปทิ้งไว้ใน account ที่ดีพอนอกจากการใช้ SSL (สำหรับเข้ารหัสข้อมูลที่ส่งระหว่างบราวเซอร์กับเว็บเซิฟเวอร์) ดังนั้นก็หมายถึง นั่นก็คือรหัสผ่านที่ถูกตั้งไว้ในเว็บฯ ไม่มีการเข้ารหัสใดๆ และยังให้พนักงานของร้านเปิดดูได้ตามสะดวกอีกต่างหาก

แล้วปัญหามันคืออะไร ปัญหามันอยู่ที่ว่า ในกรณีที่คุณมีรหัสผ่านเพียงชุดเดียว–ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ควร–และสมัครสมาชิกกับเว็บไซต์แห่งนี้ พนักงานในร้านค้าสามารถเปิดดูอีเมลล์สำคัญๆ ของคุณได้ ผ่านทางรหัสผ่านและอีเมลล์ที่คุณสมัครสมาชิกไว้

หรือถ้าเกิดให้คิดกรณีที่เลวร้ายกว่านั้น สมมติมีคนสามารถเจาะเข้าฐานข้อมูลของร้านค้าแห่งนี้ได้ด้วยวิธีใดก็ตาม เขาจะมีรหัสผ่านของคนนับพันที่เป็นสมาชิกของเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ต้องลำบากมานั่งแกะรหัสผ่านเอาทีละอัน (ไม่ว่าจะด้วย brute force หรือ rainbow hash)

ในตอนที่สมัคร ผมสารภาพว่าผมไม่ได้อ่านนโยบายด้านความเป็นส่วนตัวของเว็บไซต์แห่งนี้เลย (ไม่มีการพูดถึงตอนที่สมัครด้วยซ้ำ!) ซึ่งหลังจากอ่านแล้วก็พบว่าไม่มีการพูดถึงการเข้ารหัสข้อมูลสมาชิกเลยแม้แต่น้อย หนำซ้ำยังไม่มีการบอกถึงการนำข้อมูลนี้ไปใช้ด้วยซ้ำ ยกเว้นข้อความที่ว่า “เราจะใช้ข้อมูลนี้เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่สมาชิก” ซึ่งโดยส่วนตัวก็ยังคิดว่ามันยัง “ไม่ใช่” (กรณีว่า ถ้าหากเปิดอ่านอีเมลล์สมาชิก จะถือว่า “อำนวยความสะดวก” ได้หรือเปล่า?)

การเก็บรหัสผ่านลงฐานข้อมูลเป็นความบกพร่องด้านความปลอดภัยอย่างรุนแรง ถึงแม้มันจะช่วยเพิ่มความสะดวกให้แก่ลูกค้าในการกู้รหัสผ่านในภายหลัง หนทางเลือกที่สมควรคือใช้ SHA1, MD5 หรืออะไรก็ตาม (ยกเว้น CRC!) บวกด้วย salt –หรือถ้าให้ดีกว่านั้น ใช้ตัวเลือกที่ดีกว่าอย่าง Bcrypt จะทำให้มั่นใจได้ว่าข้อมูลที่อยู่ในฐานข้อมูลไม่มีใครสามารถอ่านได้

กรณีฐานข้อมูลโดนเจาะเหมือนจะดูเป็นเรื่องไกลตัว แต่ในขณะเดียวกันบางครั้งมันอาจจะอยู่ใกล้กว่าที่คิด ถ้าหากต้องการจะแลกความปลอดภัยกับความสะดวก แล้วล่ะก็ยังไงก็ไม่คุ้มกัน ฐานข้อมูลที่รั่วไปครั้งหนึ่งแล้วมันเอากลับมาไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อคุณต้องกุมเงินของสมาชิกทั้งหลายอยู่ในมือ

สำหรับกรณีนี้ ถึงมันจะช่วยให้ผมล็อคอินได้ แต่ผมก็คงไม่ซื้อของจากร้านนี้อีกเด็ดขาด ขนาดรหัสผ่านยังละเลยขนาดนี้ ผมคงไม่เชื่อใจร้านค้าแห่งนี้พอที่จะมอบข้อมูลบัตรเครดิตให้เหมือนกัน

ร้าน: สวัสดีค่ะ ____ ค่ะ
ผม: สวัสดีครับ เอ่อ account ผมโดน lock เพราะรหัสผ่านผิดอ่ะครับ
ร้าน: ขอทราบชื่อ account ด้วยค่ะ
ผม: ______ ครับ
ร้าน: เรียบร้อยแล้วค่ะ
ผม: คือ ผมลืมรหัสผ่าน มีวิธีไหนที่จะ reset ได้บ้างครับ?
ร้าน: ค่ะ รหัสผ่านที่กรอกไปคืออะไรคะ?
ผม: (…?) เอ่อ ผมมีรหัสผ่านอยู่ 7 ชุด แล้วพยายามลองอยู่น่ะครับ ว่าอันไหนใช้สมัคร
ร้าน: ค่ะ ที่คุณกรอกไปผิดหมดเลย
ผม: พอมีวิธี reset มั๊ยครับ?
ร้าน: รหัสผ่านคุณขึ้นต้นด้วย __ ค่ะ
ผม: (!?) ขอบคุณมากครับ

Plugin ที่ใช้ในการทำหน้าเนื้อหาข่าว หลักๆ ก็คือ Content Template กับตระกูล CCK ทั้งหลาย พร้อมด้วย CSS แบบเถื่อนๆ ลงไปบน template อีกนิดหน่อย (เพราะธีมยังไม่เสร็จดี) ซึ่งผลที่ได้ออกมาก็เป็นที่ค่อนข้างพอใจ

ทีนี้ ปัญหามันก็เกิดขึ้น ปัญหาที่ว่าก็คือเมื่อต้องการจะทำ inline image ลงในบทความ ตัวเลือกโมดูลแรกที่จะมองหาก็คือ Inline โดยที่มันจะสร้าง tag เล็กๆ เช่น [inline:hello.jpg] และจะแทนแทคนี้ด้วยภาพที่เราอัพโหลดลงไป

จุดที่เป็นปัญหาคือส่วน “แทนภาพ” ที่ว่านี่ เมื่อมันใช้การเรียกหา $node->body เพื่อมาแทนภาพ แต่การใช้งาน Content template เราจะไม่ได้ใช้ในส่วนนั้น แต่จะเป็น $node->content['body']['#value'] แทน เลยเป็นผลทำให้สิ่งที่แสดงออกมาเลยกลายเป็น raw text [inline:hello.jpg] แทนที่จะเป็นภาพ

เมื่อไปขุดคุ้ยโค้ดดู ก็พบว่าการแทนภาพนั่น ทำผ่านฟังก์ชั่นที่ชื่อ _inline_substitute_tags นั่นก็หมายความว่าสามารถเรียกผ่าน Content template ได้เช่นกัน หากแต่เจ้า _inline_substitute_tags นี่มันดันรับเพียงแค่ชื่อ field ที่เป็น string ดังนั้นจึงไม่สามารถเรียกหา content['body']['#value'] ได้

ทางแก้แบบป่าเถื่อนที่ใช้จึงกลายเป็น มากำหนดค่าให้แก่ $node->body_value ให้เป็น $node->content['body']['#value'] เสียก่อน แล้วค่อยเรียก _inline_substitute_tags($node, 'body_value') เอาอีกที ซึ่งผลที่ได้ออกมาก็ได้ตรงตามที่ต้องการ แต่ถ้ามีเวลาอยากจะลองหาทางอื่นที่ไม่ hack-ish แบบนี้ดู น่าจะดีกว่า

ส่วนตัวแล้วผมเลือกใช้ Mollom ส่วนหนึ่งเพราะลิมิท API call ไว้สูงที่ 100,000 calls ต่อเดือน และเป็นบริการโดยผู้สร้าง Drupal ส่วนอีกเหตุผลหลักอีกอันหนึ่งก็คือจะใช้สแปมฟิลเตอร์ผสม CAPTCHA อยู่แล้ว ก็เลยไม่ลำบาก ใช้อันที่มีอยู่แล้วไปเลยดีกว่า

เนื่องจากว่าในเว็บ จำเป็นต้องเรียกใช้ Mollom หลายที่มาก ในหลายๆ ส่วนที่ structure ภายในค่อนข้างต่างกันพอสมควร เลยคิดว่าเป็นไอเดียที่ดี ถ้าหากจะทำ Mollom Decorator ขึ้นมาใช้ในกรณีนี้ในรูปแบบนี้

1
2
3
4
5
6
7

@checkspam(content_field='comment')
def comment_save(self, id):
    comment = Comment()
    comment.post_id = id
    comment.content = request.POST.get('comment')
    Session.save(comment)
    Session.commit()

โชคดีที่มี Mollom wrapper บน Python อยู่แล้วโดย Andy Georges ดังนั้นก็พอจะเอามาใช้งานทำ Mollom Decorator ได้เลย โดยไม่ต้องไปวุ่นวายกับ API call อะไรต่อมิอะไรเอง

ก่อนอื่นก็ import Mollom wrapper และสร้าง mollom instance ก่อน ส่วนตัวแล้วผมโยนมันไว้ใน appname/lib/util.py

1
2
3
4

# Mollom wrapper by Andy Georges
# http://itkovian.net/base/python-wrapper-mollom
import Mollom
mollom = MollomAPI(publicKey="yourkeyhere", privateKey="yourkeyhere")

แล้วก็โยนโค้ดนี่ลงไปที่ไหนซักแห่ง เช่นว่า appname/lib/decorators.py

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37

from decorator import decorator
from pylons import c, request, session
from pylons.templating import render
 
from appname.lib.util import mollom
 
def checkspam(content_field=None, title_field=None):
    def wrapper(func, self, *args, **kwargs):
        if mollom:
            session_id = None
            title = request.POST.get(title_field, None)
            content = request.POST.get(content_field, None)
            if 'HTTP_X_FORWARDED_FOR' in request.environ:
                ipaddr = request.environ.get('HTTP_X_FORWARDED_FOR', None)
            else: ipaddr = request.environ.get('REMOTE_ADDR', None)
            if "mollom_session" in session:
                session_id = session['mollom_session']
                if "solution" in request.POST:
                    solution = request.POST.get('solution', '')
                    if mollom.checkCaptcha(sessionID=session_id,
                                           solution=solution) == True:
                        return func(self, *args, **kwargs)
            result = mollom.checkContent(sessionID=session_id, authorIP=ipaddr,
                                         postTitle=title, postBody=content)
            if not "mollom_session" in session:
                session_id = result['session_id']
                session['mollom_session'] = result['session_id']
                session.save()
            if result['spam'] != 1:
                if result['spam'] == 3:
                    captcha = mollom.getImageCaptcha(sessionID=session_id)
                    c.chance = True
                    c.contents = request.POST
                    c.captcha = captcha['url']
                return render("/spam.mako")
        return func(self, *args, **kwargs)
    return decorator(wrapper)

แล้วก็สร้าง spam.mako ไว้ใน appname/templates/ หน้าตาประมาณนี้

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12

% if c.chance:
  <form method="post">
    <img src="${c.captcha}" alt="CAPTCHA" width="110" height="50" />
    ${h.text_field('solution')}
    ${h.submit('Proceed', name='proceed')}
    % for r in c.contents:
      ${h.hidden_field(r, value=c.contents[r])}
    % endfor
  </form>
% else:
  <p>You're blocked</p>
% endif

สุดท้ายก็ไป import มันใน lib/base.py

1

from appname.lib.decorators import checkspam

แล้วก็จะสามารถเรียกใช้ใน controller ได้ทันที โดยไม่ต้องเขียนซ้ำไปซ้ำมา พร้อมจัดการเรื่องส่ง IP address กลับไปยัง Mollom ให้เสร็จสรรพ เท่านี้ก็น่าจะ OK

Half a year passed. I know I can no longer continue to stare on this dull and gloomy window. Fine, let’s port Sunburst to Emacs.

Nice, isn’t it? Well, at least to my eyes. Here’s the code.

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26

(defun color-theme-sunburst ()
  (interactive)
  (color-theme-install
   '(color-theme-sunburst
     ((background-color . "#000000")
      (foreground-color . "#FFFFFF")
      (cursor-color . "#DAD085"))
     (default ((t (nil))))
     (modeline ((t (:background "DarkRed" :foreground "white"
                                :box (:line-width 1 :style released-button)))))
     (font-lock-builtin-face ((t (:foreground "#3E87E3"))))
     (font-lock-comment-face ((t (:italic t :foreground "#AEAEAE"))))
     (font-lock-constant-face ((t (:foreground "#3387CC"))))
     (font-lock-doc-string-face ((t (:foreground "#65B042"))))
     (font-lock-string-face ((t (:foreground "#99CF50"))))
     (font-lock-function-name-face ((t (:foreground "#89BDFF"))))
     (font-lock-keyword-face ((t (:foreground "#E28964"))))
     (font-lock-type-face ((t (:underline t :foreground "#89BDFF"))))
     (font-lock-variable-name-face ((t (:foreground "#3E87E3"))))
     (font-lock-warning-face ((t (:bold t :foreground "#FD5FF1"
                                        :background "#562D56"))))
     (py-decorators-face ((t (:foreground "#3387CC"))))
     (py-builtins-face ((t (:foreground "#99CF50"))))
     (py-pseudo-keyword-face ((t (:foreground "#3E87E3"))))
     )
   ))

Put it somewhere in your load-path. I tried to make it look as close as possible, but this is the limit of where I can go for now. At least it’s usable!

เรื่องที่พูดก็เป็นเรื่อง Ruby on Rails กับ Pylons กับปัญหาที่เจอตอนเปิด Akibakko สำหรับคนที่อยากรู้ว่าพูดอะไร น่าจะมีวีดีโอออกมาในภายหลัง

เนื่องจากตื่นเต้นพอสมควร การเตรียมพร้อมอะไรเลยมีปัญหาเล็กน้อย ตั้งแต่ไปเป๋อนั่งในห้อง 1 อยู่พักนึงกว่าจะได้รู้ว่านั่งผิดห้อง หรือลืมพกเอา DVI converter มา (ขอบคุณท่านที่ให้ผมยืมมาก!) และสาย projector เสียบไม่แน่น เสียเวลาไปกว่า 10 นาที

สำหรับสไลด์ที่ใช้ อัพโหลดเป็น PDF ไว้เรียบร้อยแล้ว สามารถโหลดได้: from Rails to Pylons ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจฟังมากครับ!

ปัญหาที่เจอส่วนหนึ่งคือ circular import ใน Python (คือ import class ก่อนที่มันจะถูกสร้างขึ้น) ที่ถึงแม้การรับ string ใน relation() จะช่วยเรื่องนี้ได้พอสมควร แต่ก็ไม่ช่วยในทุกกรณี เช่นกรณีที่ต้องทำตารางแบบ Many-to-Many หรือการสร้าง UNIQUE constraint กับสองคอลัมน์

Many-to-Many

การทำ Many-to-Many นั้น จำเป็นต้องสร้างตารางใหม่เพื่อเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างตาราง A และ B ใน สำหรับ SQLAlchemy เราจะระบุ secondary ลงไปที่ relation() เพื่อบอกว่าจะใช้ตารางไหนในการเชื่อม จากตัวอย่าง user table ในคราวที่แล้ว เปลี่ยนจาก group เป็น roles จะออกมาหน้าตาแบบนี้

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21

class User(Base):
    __tablename__ = 'users'
 
    id = Column(Integer)
    name = Column(String)
    password = Column(String)
    group_id = Column(Integer, ForeignKey('groups.id'))
 
class Role(Base):
    __tablename__ = 'roles'
 
    id = Column(Integer)
    name = Column(String)
 
    users = relation('User', secondary=UserRole.__table__)
 
class UserRole(Base):
    __tablename__ = 'users_roles'
 
    user_id = Column(Integer, primary_key=True, ForeignKey('users.id'))
    role_id = Column(Integer, primary_key=True, ForeignKey('roles.id'))

จากตัวอย่างนี้แก้เรื่อง circular import ง่ายๆ ด้วยการย้าย UserRole ขึ้นไปไว้ข้างบนสุด แต่วิธีนี้ก็ใช้ไม่ได้เสมอไป โดยเฉพาะสำหรับตารางที่ซับซ้อนกว่านี้ ในกรณีนั้น เราสามารถสร้าง relation หลังจากสร้าง class แล้วก็ได้

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22

class User(Base):
    __tablename__ = 'users'
 
    id = Column(Integer)
    name = Column(String)
    password = Column(String)
    group_id = Column(Integer, ForeignKey('groups.id'))
 
class Role(Base):
    __tablename__ = 'roles'
 
    id = Column(Integer)
    name = Column(String)
 
class UserRole(Base):
    __tablename__ = 'users_roles'
 
    user_id = Column(Integer, primary_key=True, ForeignKey('users.id'))
    role_id = Column(Integer, primary_key=True, ForeignKey('roles.id'))
 
User.roles = relation(Role, secondary=UserRole.__table__)
Role.users = relation(User, secondary=UserRole.__table__)

ถึงแม้วิธีนี้จะใช้งานได้กับทุกกรณี แต่ก็จะมีปัญหาใหม่มาว่าโค้ดจะไม่อยู่ที่เดียวกัน เพิ่มความยุ่งยากในการดูแลขึ้นไปอีกเล็กน้อย แต่ถ้าจะให้ยกตัวอย่างกรณีที่การย้าย UserRole ไม่สามารถทำได้ ก็น่าจะเป็นกรณีการใช้งาน column_property ประเภทนี้

1

count = column_property(select([func.count(User.__table__.c.id]))

ของจริงน่าจะยุ่งยากกว่านี้อีกนิดหนึ่ง แต่ถ้าหากต้องสร้าง count แบบนี้ทั้งใน User และ Role ก็เป็นที่แน่นอนว่าไม่สามารถสลับที่อยู่ของทั้งสอง class สำหรับกรณีนี้ได้

Constraint

ปัญหาต่อมา เนื่องจากว่าเจ้า declarative เนี่ย มันถูกสร้างมาเพื่อทำงานพื้นฐานที่ค่อนข้างจะซ้ำซาก ในกรณีที่ตารางมีความซับซ้อนขึ้นมาอีกนิด เช่นการสร้าง UNIQUE constraint บนหลายคอลัมน์ ที่จะต้องใช้ UniqueConstraint ก็จะไม่สามารถใช้งาน declarative ตามวิธีปกติได้ จากตัวอย่าง

1
2
3
4
5
6
7
8

class Product(Base):
    __tablename__ = 'products'
 
    id = Column(Integer, primary_key=True)
    name = Column(String(255))
    manufacturer = Column(String(255))
 
    UniqueConstraint('name', 'manufacturer')

ในกรณีนี้ UniqueConstraint จะไม่ทำงาน เพราะข้อจำกัดของ declarative ดังนั้นจึงต้องกลับไปใช้ table construct แบบเดิม แต่ในกรณีนี้ เราไม่จำเป็นต้องไปสร้าง mapper ให้วุ่นวาย เพราะสามารถเรียกใช้ Table() บน __table__ ใน class ได้เลย

1
2
3
4
5
6
7

class Product(Base):
    __table__ = Table('products', Base.metadata,,
                      Column('id', Integer, primary_key=True),
                      Column('name', String(255)),
                      Column('manufacturer', String(255)),
 
                      UniqueConstraint('name', 'manufacturer'))

และยังได้รับผลประโยชน์อีกเล็กน้อยจากการใช้ declarative ตามปกติ

ส่วนตัวผมคิดว่า SQLAlchemy นี่มันทรงพลังมาก และอาจจะมากเกินไป จนทำให้ learning curve มันชันจนน่ากลัว หลายๆ คนอาจจะชอบวิธีที่ ActiveRecord ทำงานมากกว่า และผมก็เห็นด้วยว่ามันสะอาดกว่าจริงๆ ดังนั้นการใช้งาน Elixir ก็คงจะเป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเหมือนกัน